Дзіўныя казкі

(фота аўтара)

 З начнога, цёмнага неба

Злятаюць дзіўныя казкі

На мяккіх лапах, як кошкі,

Натхненне дораць адразу.

Збягу я з тленнага свету

Падчас надыходу ночы.

Пад гукі дзівоснай ліры

Душа-стваральніца крочыць.

Размеціць памер і рыфмы,

Знойдзе сюжэты і тэмы.

Вершаў падводныя рыфы

Схаваць зможа часа вэлюм.

У радках растворыцца смутак,

Казкі раскажуць аб шчасці,

Боль зачыню у скарбонцы,

У вершы прыбаўлю жарсці.

Світанак стуліць мне вейкі,

Лягу у сваёй пасцелі.

Засну і зноў будзе сніцца

Пяшчота карцін пастэллю.