Лета

(фота аўтара)

Белыя аблокі праплываюць у небе.

Сонейка смяецца ў сіняй вышыні.

Заблішчэла рэчка кропелькамі срэбра.

Пад ракітай рыба плёхае ў цяні.

Ад спякоты млеюць снежныя рамонкі,

Сочаць за палётам паласатых пчол.

Набіраюць тыя з кветак мёд у скарбонкі

І гудзеннем поўняць каляровы дол.

Як жа мне прыемны летнія абшары.

Пах чароўны, вабны родных мурагоў.

Калі ж пойдзе дожджык і збяруцца хмары,

Нараблю з вясёлкі дзіўных вітражоў.