Ці досыць толькі ў той час – гэта значыць, перад Хростам

Пытаньне

Ці досыць толькі ў той час – гэта значыць, перад Хростам – мець веру, яе вызнаваць ды каяцца?

Адказ

Ня досыць. Бо Хрост – гэта не часовае замірэньне, але вечны мір або запавет паміж Богам ды намі. З Хростам Бог прыймае нас як Сваіх дзяцей, а мы на ўсё жыцьцё бяром абавязак быць Яму ва ўсім паслухмянымі дзецьмі, бо менавіта гэта азначаюць словы, якія кажа хрысьці-цель, пагружаючы чалавека ў ваду: «Хрысьціцца слуга Божы ў імя Айца, і Сына, і Сьвятога Духа, амін» (Мц. 28:16-20). Прасьцей тыя словы тлумачацца так: «Прыймае Бог гэтага чалавека як сына і як Свайго слугу». А чалавек таксама абяцае мець Бога за свайго Айца ды Госпада.

Таму павінен такі чалавек ня толькі перад Хростам, але найболей пасьля Хросту жыць згодна з воляй Божай ды ўсё, што Хрост азначае, выконваць на справе. Пра гэта вышэй сказана. І добры ёсьць звычай у саборных цэрквах, калі хрысьціцель, хрысьцячы дарослых людзей, пытаецца ў іх і пра веру, і пра тое, ці выракаецца чалавек д’ябла ды справаў ягоных і ці пасьвячае сябе Хрысту.