Ці належыць прасіць у Бога рэчы мінаючыя ці хлеб цялесны?

Пытаньне

Ці належыць прасіць у Бога рэчы мінаючыя ці хлеб цялесны? Бо мне здаецца, што нам гэта Госпад забараняе, калі гаворыць: «Дык не клапаціцеся таму, кажучы: “Што будзем есьці?”, або “Што будзем піць?”, або “Ў што будзем апранацца?”» (Мц. 6: 31). Ды далей Ён сказаў: «Дык шукайце ж перш Валадарства Божага і яго справядлівасьці, а ўсё тое будзе дадзена вам». Дарэчы, і Давід сьпявае: «Пакінь бярэмя тваё на Госпада, Ён цябе забясьпечыць» (Пс. 55). Не сказаў бо Давід: «Маліся Богу, каб даў табе есьці», але: «Пакінь бярэмя тваё на Госпада».

Адказ

Калі Хрыстос забараняе клапаціцца як пра душу, так і пра цела, Ён ня мае на ўвазе, што ня трэба маліцца пра цялесныя патрэбы, але Ён хоча, каб мы на свой розум не спадзяваліся ды каб мы за сваімі клопатамі не забыліся на Бога. Таму Хрыстос не сказаў: «Не маліцеся пра тое, каб было вам што есьці», але: «Не клапаціцеся». Гэтаксама і тое слова: «Шукайце перш Валадарства Божага» не забараняе нам маліцца Богу пра цялесныя патрэбы, але паказвае нам, што больш працаваць мусім дзеля Валадарства Божага і праўды яго, чым для свайго жыцьця. З гэтай прычыны Хрыстос не сказаў: «Хіба што шукайце Валадарства Божага і праўды яго»,– але сказаў: «Шукайце перш Валадарства Божага».

Памятай на гэтае слова «перш». Дзеля таго Госпад яго далучыў, каб хто часам не падумаў, што ня трэба працаваць і ня трэба маліцца пра рэчы мінаючыя. «Шукайце, – кажа, – перш Валадарства Божага і праўды яго»,– быццам бы хоча сказаць: «А потым шукаць будзеце, што вам есьці, піць і ў што апранацца». Тым жа звычаем і словы Даві-да разумей (Пс. 55). Не забараняе ён ані маліцца, ані працаваць, але загадвае спадзявацца на Бога ды ад Яго чакаць падтрымкі. А дзеля большай пэўнасьці разгледзь прычыны, дзеля якіх мы павінны маліцца Богу пра рэчы мінаючыя, потым зваж на загад Слова Божага, ды, нарэшце, на прыклад сьвятых, якія маліліся пра рэчы мінаючыя.