Ці аднолькава маем прасіць за справы часовыя і вечныя?

Пытаньне

Адказ

Не аднолькава, але адным звычаем мусім прасіць за справы духоўныя, а за часовыя – іншым. Просячы Бога за справы часовыя, мы павінны ўсё на Яго волю аддаваць, каб даў нам, калі будзе на тое Ягоная ласка. Напрыклад, калі нехта просіць Бога пра здароўе, то добра робіць, што просіць, аднак часам лепш яму застацца хворым. Дзеля таго той, хто просіць здароўя, мусіць на волю Божую, як ужо я сказаў, гэта аддаць. Тым звычаем пракажоны Хрысту маліўся, калі сказаў: «Госпадзе, калі хочаш, можаш мяне ачысьціць» (Мц. 8: 2). Тым жа звычаем і Сам Госпад маліўся, бо хаця і прасіў Айца, каб ухіліў ад Яго пакуты, але ўсё аддаў на волю Божую, так бо маліўся: «Абба Ойча! Табе ўсё магчыма, ухілі ад Мяне гэту чашу, аднак ня тое, што Я хачу, але тое, што Ты!» (Мк. 14: 36).

А тое, што я расказаў пра малітву за здароўе, мусіш меркаваць пра кожную часовую справу. Зноў жа, калі за вечныя справы Богу молімся, ужо ня трэба, як той пракажоны, гаварыць: «Госпадзе, калі Ты хочаш…» , але трэба моцна і ўпэўнена прасіць, бо нам тыя рэчы Бог напэўна даць абяцаў ды дзеля таго нас стварыў, каб мы мелі жыцьцё вечнае.